Villigen.science

Strona główna / Szwajcarskie Źródło Światła

Pierścień, który wytwarza światło

Szwajcarskie Źródło Światła, SLS (Swiss Light Source), to synchrotron: maszyna, która wytwarza niezwykle jasne światło, rozpędzając elektrony w pierścieniu niemal do prędkości światła. Badacze używają tego światła, by zajrzeć do wnętrza materiałów, cząsteczek i urządzeń.

Jak synchrotron wytwarza światło

Elektrony najpierw powstają i są przyspieszane w akceleratorze liniowym, potem w drugim akceleratorze, synchrotronie wzmacniającym (boosterze), osiągają prędkość końcową, a na koniec trafiają do pierścienia akumulacyjnego. Krążą w nim niemal z prędkością światła po torze o obwodzie 288 metrów.

Magnesy zakrzywiają tor elektronów, a elektron na zakręcie wysyła światło, które wylatuje z pierścienia stycznie. Specjalne układy magnesów, undulatory i wigglery, prowadzą elektrony slalomem, co skupia światło w wąską wiązkę o wybranych długościach fali. Linie pomiarowe (beamlines) prowadzą je z pierścienia do stanowisk eksperymentalnych, gdzie każdy zespół może dobrać potrzebną długość fali.

Od podczerwieni po promienie rentgenowskie

Światło z SLS obejmuje zakres od podczerwieni po miękkie i twarde promieniowanie rentgenowskie. Dłuższe fale służą do badania powierzchni, promienie rentgenowskie zaglądają w głąb materiału.

PSI wymienia szeroki wachlarz zastosowań: ustalanie struktury kryształów białek na potrzeby leków, badanie powierzchni magnetycznych do zapisu danych, katalizatorów i powierzchni o małym tarciu, ogniw słonecznych i nadprzewodników wysokotemperaturowych, a także trójwymiarowe obrazowanie materiałów biologicznych.

Dwadzieścia dwa lata pierwszego pierścienia

Budowa SLS ruszyła w 1998 roku; pierwsze światło synchrotronowe powstało w 2000 roku, a uroczyste otwarcie odbyło się 19 października 2001 roku. Pierwotna maszyna gromadziła elektrony o energii 2,4 GeV. Żeby wiązka była stała, co kilka minut wstrzykuje się do pierścienia nowe elektrony w miejsce utraconych.

SLS 2.0: nowy pierścień w starym budynku

30 września 2023 roku, po 22 latach pracy, SLS wyłączono na czas modernizacji SLS 2.0. Pierścień akumulacyjny zastąpiono nowym o tym samym obwodzie 288 metrów, zbudowanym wewnątrz istniejącego budynku, z około tysiącem precyzyjnych układów magnesów ułożonych w konfiguracji, którą PSI nazywa achromatem siedmiozagięciowym (seven-bend achromat). Elektrony wróciły do pierścienia 23 stycznia 2025 roku, a nowe SLS zainaugurowano 21 sierpnia 2025 roku.

Według PSI nowy pierścień daje na niektórych liniach pomiarowych światło nawet 1000 razy jaśniejsze, zmniejsza rozmycie wiązki elektronów (emitancję) nawet około 40 razy i zużywa o mniej więcej jedną trzecią mniej prądu.

Linie pomiarowe wracają do pracy w dwóch etapach. Strona SLS 2.0 podawała, że regularna praca dla użytkowników pierwszego etapu linii była spodziewana w połowie 2026 roku, po krótkiej drugiej przerwie na początku 2026 roku, a większość linii miała przyjmować użytkowników do jesieni 2026 roku. Aktualny stan konkretnej linii podają strony PSI (stan na 3 listopada 2026).

Źródła

  1. PSI, The Swiss Light Source SLS
  2. PSI, Frequently asked questions on synchrotron light
  3. PSI, About Swiss Light Source
  4. PSI, The history of PSI
  5. PSI, SLS 2.0 – The upgrade of the Swiss Light Source SLS
  6. PSI, A bright light for Switzerland: The new Swiss Light Source is inaugurated (21 August 2025)
  7. PSI, SLS 2.0

Źródła sprawdzone: 3 listopada 2026

Podcast TheScience.fm

nauka.news

Wiadomości naukowe wyjaśniane bez sensacji, także o fizyce i badaniach prowadzonych przy wielkich urządzeniach, takich jak te w Villigen.

Słuchaj na nauka.news